„a gdy zawiera ich więcej niż 30%, jest glebą „ciężką" — ciężką w sensie uprawy mechanicznej.
Wolne przestrzenie. Gleba jest porowata. Nawet w stanie najbardziej zbitym istnieją w niej wolne przestrzenie wypełnione wodą lub powietrzem i zajmują co najmniej 40% objętości.
Rolnik zwiększa porowatość gleby mechaniczą uprawą. W normalnych glebach wolne przestrzenie zajmują ponad 50% i są bardzo istotnym elementem; w nich bowiem magazynuje się woda i powietrze, niezbędne do oddychania korzeniom roślin oraz bakteriom, grzybom i drobnym żyjącym tu zwierzętom.
Woda. Wolne przestrzenie wyznaczają maksymalną pojemność wodną gleby. Zwykle nic są one całkowicie wypełnione wodą; byłoby to nawet niepożądane, gdyż eliminowałoby dostęp powietrza do gleby. Zawartość wody w glebie jest jednak duża i stanowi poważny zapas na użytek roślin.
Wodę utrzymującą się w glebie, wbrew sile grawitacji, nazywamy kapilarną. Wypełnia ona nie wszystkie wolne przestrzenie, lecz tylko drobniejsze, w których się utrzymuje dzięki zjawisku kapilarnemu. Zjawisko to, związane z napięciem powierzchniowym cieczy, polega na tym, że ciecz zwilżająca ściany wąskiej rurki zostaje wciągnięta z pewną siłą, którą można mierzyć wysokością słupa cieczy w rurce. Jeżeli bardzo wąskie rurki wstawimy do naczynia z wodą, to poziom wody w poszczególnych rurkach będzie tym wyższy,“(11)