„MB — Przebywała wówczas w Moskwie delegacja KRN. Przygotowywano powstanie PKWN. A wyglądało to wszystko ciekawie.
— Dlaczego
MB — Zdarzyła się zabawna rzecz. Żymierski opowiedział Stalinowi, jaką to oni, czyli KRN mają przewagę ilościową w polskim społeczeństwie. Blisko osiemdziesiąt procent. Tak powiedział.
— Stalin uwierzył
MB — Odpowiedział — „A eto intieriesno! My stolko het u własti wriad iii u nas 20 procentów". Czyli — jesteśmy już tyle lat u władzy, a mamy poparcie u dwudziestu procent społeczeństwa.
—Dobrze mu odpowiedział!
MB — Stalin naiwny nie był. I widzi pani, Stalinowi w pewnym sensie koncepcja Berlinga odpowiadała. Na daną chwilę, naturalnie, gdyż nie na przyszłość i myśmy doskonale to rozumieli.
Wiedzieliśmy, że Stalin "nie zamierza pozostawić Polsce niepodlegości, ale jak już wcześniej powiedziałam, mój mąż absolutnie liczył na społeczeństwo. Uważał, że Stalinowi nie uda się przeprowadzić w Polsce rewolucji. A do Moskwy przyjechaliśmy z pewnym programem Polski demokratycznej i parlamentarnej. Stalin zaakceptował ten program.
Do dzisiaj mam wielką pretensję do rządu londyńskiego, który wysyłał tu swoich przedstawicieli do przeprowadzenia rozmów. Że żadnemu z nich do głowy nie przyszło, by skontaktować się z Berlingiem.“(13)